Embrace it all: Ariane Grigo over haar reis naar Dharma Bodhi, India

Embrace it all: Ariane Grigo over haar reis naar Dharma Bodhi, India

Loop langzaam, met aandacht, in verbinding en laat alles wat je raakt je eigen verhaal zijn.

 

Soms komen dingen ineens in een stroomversnelling. Dan is de beste keuze: overgave en ‘enjoy the ride’.

In februari dit jaar heb ik heel plots besloten om mijn leraar Dharma Bodhi te ontmoeten, een Nadi-reading te ontvangen en naar een land te reizen waar ik nooit naar toe heb gewild: India. Het gekozen tijdstip was onmogelijk. Ik zat klem tussen afspraken, familie en het eindexamen van mijn 2-jarige yoga docentenopleiding. Toch voelde het als een diepe roep, iets wat mij trok. Ik had geen twijfel, ik moest gaan.

Toen ik in India aankwam was alles anders dan ik me had voorgesteld. Ik besefte dat ik altijd een idee heb hoe iets zal zijn: een gedachtenframe gevuld met projecties, verzamelingen informatie uit vorige ervaringen, kleur, zoeken naar zingevening, verlangens en meer…. We zijn soms zacht. Maar echt open en zonder verwachting zijn we nooit. Leven, ervaringen, media, onze zingeving, alles vult de ruimte voordat we werkelijk aankomen. Als een kamer die al ingericht is voordat je er voor het eerst binnengaat.

In India waren de mensen heel vriendelijk. Iedereen wil je natuurlijk ‘belazeren’, maar dan met een glimlach en veel liefde. En als je wezenlijke hulp nodig hebt, wordt die meteen gegeven.

 

Laat het gaan

Chai is geen zacht zoete thee-melange van kruiden, honing en melk, maar een soort donker koffieachtig brouwsel waar mijn hart en hoofd 24 uur lang op hol van slaat. Met bonzend hart en klamme handen heb ik een hele lange nacht de wentelingen van mijn krakende ventilator gevolgd. Nooit meer chai voor mij! Bruiloften kunnen dagen doorgaan. Als je dan eindelijk weer kunt slapen gaat het brandalarm af. Niemand weet waarom, overal is rook, maar geen brand. Als je vragen stelt die over ingewikkelde dingen gaan, zoals: “Waarom gaat het brandalarm al 2 uur af?”, reken dan niet op een antwoord en neem het voor al niet persoonlijk. Men vindt het haast onbeleefd om je lastig te vallen als je hotel afbrandt J. In plaats daarvan, ontvang je een zoete glimlach met de geruststellende woorden je geen zorgen te maken. Ja knikken betekend nee en nee ja.

Communicatie kan verwarrend zijn als je denkt dat je weet hoe het werkt. Laat het gaan. Hoe minder je wilt weten, des te aangenamer de reis. Zo kan in een prachtige ceremonie de priester opeens stoppen met chanten en even een goed mobiel telefoongesprek hebben. Waarom het leven buitensluiten om heilige momenten te creëren? Alles is in alles! Een prachtige les.

De vedische chants kunnen je hart laten exploderen. Zo zat ik met tranen overstroomde wangen uren op de stenen vloer in de ashram van Ramans Maharashi vol ontroering de klank in me op te nemen. Je doet dingen die je nooit voor mogelijk had gehouden, bent de hele dag druk met niets en kunt de slappe lach hebben over chaos, roomservice en past lifes …. Is dat nou een spirituele reis? Ja!

 

 

Alles past perfect

Ineens werd ik me er bewust van dat ik altijd alles droom. Dat alles wat er is perfect past als een puzzelstuk in mijn wereld. India heeft me op de meest eenvoudige, onopvallende manier laten zien hoe perfect en detailleert ons vermogen is om te creëren. Hoe een goed geplaatste klank, een beweging of zin die in disharmonie is met het frame van onze werkelijkheid, het krachtige vermogen heeft om een momentum te creëren waarin we in weerstand komen omdat juist dit frame onverbiddelijk aangetast wordt.

Eens geschud aan dit frame, hebben we de mogelijkheid om een adem lang onze eigen werkelijkheid te doorbreken en vol verbazing naar onszelf te kijken. En dan heb ik het hier niet over diep spirituele ceremonies en beoefeningen. Dat is het nou juist: mijn diepste inzichten, ontgoochelingen soms, kwamen door de kleine dingen. Dat wat zo dagelijks is dat we het aan ons voorbij laten glijden met een zucht, zonder aandacht. Dat wat zo allerdagelijkst is, dat we ons er niet om bekommeren of dat het ons irriteert.

Grootheid zorgt voor onzorgvuldigheid. Lawaai overstemt de muziek van de krekel, de expressie van een vlinderslag. Kijkend naar de wolken mis je de aarde.

 

Kleine dingen

De Nadi-tour met mijn leraar Dharma Bodhi heeft me een onbeschrijfelijk diep en simpel inzicht gebracht. India in zijn directheid heeft me laten inzien dat ik door dingen bijzonder te maken, uitsluiting hanteer. Dat de projectie van mijn eigen droom, slaap in stand houdt. Met tranen in mijn ogen vind ik de woorden vol dankbaarheid. Kijk goed naar de kleine dingen. Loop langzaam en met aandacht in verbinding, en laat alles wat je raakt je eigen verhaal zijn. Embrace it all!

Weet je de weg even niet? Verwacht dan niet dat een Nadi-reading je de weg wijst. Maar het zal je je eigen persoonlijke manier laten zien hoe je verwarring creëert. Hoe je vast houdt, hoe je pijn hebt, waar je verlangens liggen en mogelijkheden. En misschien springt de zeepbel van de matrix van je werkelijkheid voor een moment, zie je de kracht van de natuur, weet je dat alles goed is, ook al doet het soms pijn, voel je vertrouwen in de hoge golven, al ben je heel klein. In dankbaarheid buig ik voor dit. Embrace it all.

Maar wie weet gaat jouw reis over iets heel anders. In juli gaan we weer een mooie reis naar India maken. Wil je mee? Laat het me weten: ariane@source-creations.com.